Ik las net dat Mack overal te laat achter komt.

Nov-26: Wereldschokkend is a post from X n x, X w l of X m r.

Een aantal foto’s zijn misschien handig voor de NCRV-serie ‘Natuur in de stad‘.

Nov-25: Buurtfoto’s Alkmaar is a post from X n x, X w l of X m r.

Nov-24: Missing Notebook is a post from X n x, X w l of X m r.

In de serie over aparte fietsen mag de ligfiets niet ontbreken. Ligfietsen zijn al een jaar of 30 op de markt en ze breken nog steeds niet door. Ik heb zelf ook een paar keer overwogen om een ligfiets te kopen, maar het is er nooit van gekomen.

Ligfietsen hebben een voordeel, dat ze minder wind vangen. In het winderige Noord-Holland is dat zeker een prxc3xa9. Maar tegenover dit voordeel staan ook flink wat nadelen. Zo vind ik een fiets een hulpmiddel en geen doel op zich. Een fiets mag bij mij dus niet duur zijn, moet wendbaar zijn, moet ik zo kunnen pakken en zo ergens neer kunnen kwakken.

Ligfietsen voldoen daar niet aan. Ze zijn lang, zwaar en laag. De bovenstaande fiets krijg ik met heel veel moeite door mijn achterpoort. Hij moet dan rechtop op het achterwiel, om zo de krappe draai te kunnen maken. (Is getest.) Dus al zou ik er een aanschaffen, dan verstoft ie in de schuur. Ik heb nu 2 fietsen, een hybride (kruising tussen een gewone fiets en een mountainbike) 2de hands van 350 euro die ik inmiddels 6 jaar heb en voor de lange afstanden gebruik en een opoefiets. Die laatste heb ik gekocht voor mijn moeder in 1988 en als ik even snel de stad in moet, dan pak ik dat ding.

Beide gaan bij mij even hard, gemiddeld 25 km/h, ondanks dat de laatste maar 1 versnelling heeft. Die laatste heeft het voordeel dat er een terugtraprem op zit, waardoor ik een hand vrij heb om wat te dragen. Mijn hybride, die qua afmetingen vrijwel gelijk is legt het dus nu al vaak af tegen de opoefiets.

Omgekeerd moet je een fiets ook stallen op de plek waar je wilt zijn en scoren mijn huidige fietsen ook beter. Ze passen in de meeste rekken, en ik ben niet bang dat ze gestolen worden. Ze zijn behoorlijk afgeschreven. Ligfietsen passen vaak niet in rekken, dus wordt het zoeken waar je hem wel kunt achterlaten. En door de nog altijd hoge aanschafprijs ben je ook banger dat ie gepikt wordt. Dat is natuurlijk onzin, want fietsendieven hebben het niet zo op ligfietsen. Die dingen zijn voor hen veel lastiger verhandelbaar.

Een ander probleem is het uitzicht. Op mijn huidige fietsen zit ik rechtop en kijk ik over de daken van de personenauto’s. In de stad is dat erg handig. Ligfietsen zijn er in veel smaken. Het tegenwindvoordeel wordt vooral behaald door de lage modellen, die ik – vanwege het beperkte uitzicht en de beperkte wendbaarheid – niet in de stad durf te gebruiken. Dus ook een reden dat zoiets bij mij in de schuur blijft staan.

En ik ben niet de enige die daar zo over denkt. De ligfietsgebruikers doen dat zelf ook. Ligfietsen zijn een beetje te vergelijken met motorfietsen. In de winter zie je ze bijna niet en in de lente komen ze voor wat tochtjes weer uit de schuur. Overigens zijn het er dan nog weinig, hooguit 1 ligfiets per 200 gewone fietsen. Dit aantal neemt ook niet echt toe.

Er is wel een deel dat verder experimenteerd, door over te stappen op een sigaar. Een ligfiets met carrosserie, die de CW-waarde nog meer moet verlagen. Zo’n sigaar krijg ik dus echt niet in mijn schuurtje. Ik heb er ook nog nooit een gezien die in de stad geparkeerd was. Waarschijnlijk durven de sigarenfietsers dat niet.

Nog even een kleine toevoeging. Ik merk dat er naar dit artikel gelinkt is en ik vind dat prima. Dat de linker (m/v) in te delen is onder de ligfietsjehova’s vind ik ook niet zo erg. Ieder zijn fietsplezier. Om te voorkomen dat er door de link misverstanden ontstaan over de foto, wil ik alleen kwijt dat de man op de foto een goede (en wat oudere) kennis van me is. Hij staat buiten dit log en ik heb hem geen toestemming gevraagd voor de (geanonimiseerde) foto die ik zelf heb genomen. En voor de bezoekers die hier minder vaak komen, klik ook eens hieronder op ‘Rijwielmatig’ om de andere rijwielen in deze reeks te bewonderen.

Nov-21: De Ligfiets is a post from X n x, X w l of X m r.

70 jaar getrouwd zijn is behoorlijk uniek. Een man van 103 behoort ook tot een zeer select gezelschap. Het aantal mannen dat in Nederland ouder is dan deze meester is op een paar handen te tellen. Maar misschien is nog wel het meest unieke dat ie zolang leraar is geweest. En aan het eind van zijn loopbaan ook nog eens voor onze klas, gevuld met pubers die het vak geschiedenis totaal niet zag zitten.

Dat laatste begreep hij wel, we werden niet voor niets ‘s ochtends door hem verwelkomd met de woorden: ‘Goede morgen jong-en-lui!’ En dat klopte, want voor geschiedenis ging je geen huiswerk maken.

En nu niet meer zeuren dat lesgeven een zwaar vak is; hierboven het bewijs dat je er echt wel oud mee kan worden.

Nov-19: Jong-en-Lui is a post from X n x, X w l of X m r.

Je moet dan denken aan fietsviaducten, bruggen en fietstunneltjes waar richtlijnen voor de hellingshoeken zijn. Meestal is dat 4 procent. Maar die 4% kan wel eens te weinig zijn, zodat er te kort af- en oploopruimte is voor bijvoorbeeld een tunnel. In zo’n geval wordt een tunnel bijvoorbeeld verder van een kruispunt gelegd of krijgt ie in het ergste geval een haakse bocht om wel genoeg aanfietsruimte te crexc3xabren.

Van mij mag die 4 procent best wat opgeschroefd worden. Zo is het percentage fietsen met versnellingen in de laatste decennia enorm toegenomen. En ouderen, die de meeste moeite met een helling kunnen hebben, rijden inmiddels op fietsen met electrische trap-ondersteuning. En bij dat soort afwegingen en discussies denk je al snel: ‘En hoe zit het dan met die of die helling?’

Ik ging dus op pad en bedacht bij een campeerwinkel naar binnen te stappen, die een enorme keuze aan kompassen en verrekijkers heeft. Het viel me tegen dat ie niets had en hij wist ook niet waar ik dit wel moest zoeken, anders dan op het internet. En ja dat had ik al gedaan, maar het leverde weinig op. Daarbij wil ik zoiets van dichtbij bekijken.

Dus zocht ik nog wat verder en liep ik bij een winkel met auto-accesoires binnen. Die begreep wat ik bedoelde. Hij had het niet, maar kon wel wat bestellen. Er was een duur systeem voor 300 euro en een simpeler systeem voor 30 euro. Maar ook voor dat laatste (mij te grote) systeem moest ik een 12-volt accu meezeulen. En volgens mij kon het veel simpeler met een soort bolle waterpas, die het zonder spanning doet.

Dat laatste bezoekje had een voordeel, want nu begreep ik dat zoiets door het leven gaat onder de naam ‘inclinometer’. En ja dat had ik kunnen weten. Met dat sleutelwoord werd het zoeken een stuk eenvoudiger en ik vond precies wat ik nodig. Inderdaad een bolle waterpas met schaalverdeling voor maar 13 euro.

Nou hou ik niet zo van het bestellen per internet en keek ik of er een winkel was, die dat type metertje in Alkmaar leverde. Dat bleek ‘De Bever’, een winkel voor zwerfsport te zijn. Die winkel ken ik wel, maar heb ik nog nooit bezocht. Volgens mij is het vooral een winkel voor langeafstand wandelaars en daar behoor ik niet toe. Mijn visie klopte, de zaak was voor 70% met wandelschoenen gevuld. De overige 30% had ook met wandelen of kamperen van doen, op een paar procent aan fietsspulletjes na. En daar behoorde dit metertje bij.

Bij hen was ie 1 euro duurder, maar daar kan je hem niet voor laten opsturen. Dat ‘opsturen’ deed ik daarna zelf; zo’n gevalletje moet namelijk op het fietsstuur. Het afstellen was geen enkel probleem. Als techneut met meet- en regelervaring weet ik wel dat dat erg belangrijk is. Dus eerst een vlak stukje weg zoeken. Het ding monteren en op 0 zetten. Vervolgens de fiets 180 graden draaien, waarbij het voorwiel op de plek komt waar eerder het achterwiel stond. En kijken of ie ook dan nog 0 procent aangeeeft. Als ie dat niet doet, dan was dat stukje weg dus niet vlak. Ik had dus wel een vlak stuk weg en het gevalletje kon vastgeschroefd.

Nou weet dat er naast zoiets als een ‘offset’ ook nog een ‘gain’ bestaat. Ofwel de 0 mag goed zijn, maar geeft ie niet teveel of te weinig aan bij bijvoorbeeld 10 procent. Daar wist ik ook wel een oplossing voor: ‘De Kippebrug, die op een van mijn kopfoto’s staat.’ Toen ik daar naartoe reed begreep ik dat fietsende vort meten, waar ie voor gemaakt is, een illusie is. Het waterpasje mag dan geen water maar olie bevatten, maar is nog wel heel erg gevoelig voor versnellen en vertragen. De Montventoux-rijders (waar ie voor verzonnen is) moeten wel met een heel constante snelheid en vooral kaarsrecht stuur en dito fiets die berg oprijden om een betrouwbare indicatie te krijgen.

Gelukkig heb ik dat probleem niet. Ik zet gewoon mijn fiets stil, hou mijn stuur en fiets kaarsrecht en wacht tot ie ‘uitgeklotst’ is. Dat deed ik dus op de Kippebrug. Vervolgens draaide ik mijn fiets zodat mijn voorwiel op hetzelfde stukje naar beneden stond en ook toen gaf ie iets meer dan 14 procent aan. Vervolgens de brug van de zijkant op de foto gezet. Aan het vlakke deel bekeken of de foto horizontaal was en toen pixeltjes gemeten.

48/340 pixels is 14,11 procent. Wel heel netjes voor zo’n simpel ding. Onderweg had ik ook nog even wat fietstunnels gemeten en die waren allemaal exact 4 procent. Het lijkt er op dat aannemers en ontwerpers die richtlijn zeer serieus nemen. Een tunneltje week echter behoorlijk af. Dat is de oudste en drukste fietstunnel van Alkmaar. Als Fietsersbond vinden we dat ding ook te smal voor de grote hoeveelheid fietsers en er zit een ongewenste flauwe S-bocht in.

De steilste stukken onderin dit tunneltje zijn ruim 8 procent en dat verklaard de klachten. Ik heb er geen last van, zelfs die Kippebrug (wat een voetgangersbrug is) man ik met mijn versnellingsloze opoefiets. En in deze fietstunnel zorg ik ook dat ik gang hou en ben dan zo weer boven. Dat gaat echter mis als een ouder met wat kleine kinderen fietst, die om een of andere reden in die tunnel remmen. En ja probeer dan nog maar eens dat tunneltje uit te klimmen.

Nov-16: Inclinometer is a post from X n x, X w l of X m r.

Mijn brood bewaar ik altijd in de verpakking in de vriezer. Dat heeft voor mij flink wat voordelen. Het grootste voordeel zit in het smeren. Boter of mijn plantaardige margarine mag nog zo hard zijn, maar veroorzaakt geen enkele deuk in de boterham. En vrijwel na het beleggen en koffie inschenken is het vergenoeg ontdooid om het goed te kunnen eten. Het smaakt dan ook lekker vers, ook als een brood meer dan een week in de vriezer verblijft.

De enige delen die het moeten ontgelden zijn de ‘kruintjes’. In andere delen van het land beter bekend als ‘kapjes’. Die blijven bij mij vaak over, omdat ik ze niet voor een volle boterham aanzie. Maar ook daar heb ik een oplossing voor. Ik scheur ze in brokken, gooi er roerbaksaus over en wat extra groente en bak dat roer. Qua samenstelling zit er volgens mij weinig verschil in brood en bijvoorbeeld bami of spaghetti. Het overduidelijke vormverschil is na mijn roerbak-activiteit ook moeilijk te bespeuren.

Nee, als ik al brood weggooi, dan heeft het te maken met een misbaksel. Een brood wat al wat mankeerd als ik het uit de verpakking haal. En dat komt vrijwel nooit voor. Nou lijk ik hiermee erg milieu- en grondstof-vriendelijk te zijn, maar dat is niet helemaal waar. Mijn koelkast met vriesdeel heb ik voor een groot deel voor het brood en zo’n ding vreet electrisch. Maar het zal mij niets verwonderen als die broodverspillende gezinnen nog meer electrisch aan hun koelkasten en vriezers verstoken.

Nov-13: Een Half Brood per Week is a post from X n x, X w l of X m r.

Toen ik aan dat ‘klusje’ begon, herinnerde ik me weer dat ik nog bezig was met het plaatsen van een vreemde tak uit Zuid-Afrika. Ik was per mail benaderd en heb, na wat heen en weer mailen en archiefbezoek in Utrecht, deze mensen op een rijtje gekregen. Alleen vond ik de totale informatie behoorlijk onvolledig en had ik hoop dat er meer uit die Kaapprovinsie zou komen. Dat is in het afgelopen jaar dus niet gebeurd. Dus toch nog wat genealogische zoekrondjes gedaan over het internet. Je weet maar nooit. Veel uit Zuid-Afrika gevonden, maar niet het juiste. En even een archief in Kaapstad bezoeken laat ik liever aan de daar levenden over.

Er ja, die tak was wat vreemd. Iemand die op onze stamboom staat trouwde met een vrouw die al 11 jaar eerder een zoon baarde. Die zoon kreeg de achternaam van de vrouw. Bij het trouwen heeft mijn stamgenoot het kind aangenomen en kreeg het kind een dubbele achternaam eerst die van de vrouw gevolgd door die van de man. Uit de actes maak ik op dat man niet de natuurlijke vader is.

Die zoon met dubbele achternaam trouwde later en kreeg kinderen, die ook die dubbele achternaam kregen. Dus ook die maar op onze stamboom gezet. Zijn dochter overleed vroeg, zijn zoon veranderde zijn dubbele achternaam naar die van de 2de man van zijn moeder. Vanaf dat moment kwam onze naam niet meer in die tak voor en mogen de nazaten van die zoon een andere genealogische plek op het internet zoeken. Ondanks dat blijf ik met wat open vragen zitten. Zo mis ik de woonplaatsen en wat data, maar weet ik ook niet of en wanneer er een scheidng was.

Maar goed, wat ik wel weet staat nu op het internet. En eigenlijk was dat ook al een probleem. De stamboom stond namelijk op mijn persoonlijke website, die 8 maanden terug na 8 jaar de geest gaf. Voor die tijd had ook een fotosite de geest gegeven. Ik kan nog wel die site bekijken, maar opladen gaat al een paar jaar niet meer.

Dus ben ik nu bezig met het verplaatsen van de foto’s en die mogen inmiddels ook wat groter. De eerste stamboom zetten ik in 1999 op het internet bij Myweb. Omdat toen iedereen inbelde zag ik foto’s niet zo zitten. Rond 2004 begon de kabel en ADSL aardig te lopen en heb ik een aantal foto’s geplaatst die niet al te groot waren. Nu vrijwel iedereen een verbinding heeft van boven de 1 Mbps, maak ik me daar geen zorgen meer over.

Nou klinkt dat eenvoudig, het uploaden van een paar foto’s, maar dan ken je me nog niet. Ik hou namelijk niet van simpele pasfoto’s en vind groepsfoto‘s veel leuker. Je krijgt dan een betere indruk van de tijdgeest en wie bij wie hoorde. En onder al die gezichten had ik al links geplaatst via de zogenaamde map-instructie. Probleem met het groter maken van de foto’s is dat al die map-coordinaten ook aangepast moeten worden. Daar ben ik nog wel even mee bezig.

Nov-10: Groot Genealogisch Onderhoud is a post from X n x, X w l of X m r.

En misschien was dat wel alleen google.be of google.fr en niet google.nl of google.com. Geen idee. Ik gebruik wel google als zoekmachine, maar kom nooit langs hun voorpagina. Moet ik toch vaker doen want ze hebben regelmatig leuke thema’s. Op het NOS Journaal, op Teletekst en in de kranten heb ik niets over dit heugelijke feit gezien. Ik vond nu wel een stukje bij RTL-nieuws.

En dat is tekenend. Ronald Plasterk (ook een leuke naam voor een stripfiguur) laat hier duidelijk cultuursteken vallen. Waarom tikt hij de NOS en de grote kranten niet op de vingers?

Dit culturele verval werd me nog duidelijker bij de Action. Rond de heugelijke dag liep ik door zo’n budget-Aldi op zoek naar een goedkoop kilometertellertje voor op de fiets. Halverwege viel mijn oog op een nieuw album van Astrix en Obelix, dat werd aangeboden voor 0,72 euro. En ja het betrof de keurige gladde kaft, het normale aantal pagina’s en de bekende goede afwerking. Van schade was geen sprake. En dat kan natuurlijk niet. Nog even en de schilderijen van Da Vinci gaan daar ook voor een euro in de uitverkoop.

Nov-07: Abraham en Obelix is a post from X n x, X w l of X m r.

En dat is vreemd, want op 756 kHz zit helemaal geen Nederlandstalige zender. Zover ik wist zit daar de DLF (DeutschLandFunk). Het lied kon ik niet en van de zanger, Alex Roeka, had ik nog nooit gehoord. En na dat lied werd in het Duits nog een ander Nederlands luisterlied van dezelfde zanger aangekondigd. Daarna kwam nog wat (voor mij onbekend) materiaal van Stef Bos (ken ik natuurlijk wel) voorbij en aan het einde de band Zijlstra. En die Noord-Hollandse band was voor mij ook helemaal nieuw.

En dat alles is meer dan opmerkelijk. Ik luister al een jaar of 40 naar langegolf-, middengolf-, kortegolf- en ultrakortegolf-zenders. (UKG wordt overigens meestal uitgescholden als FM. Dat is echter een modulatievorm, die ook op de middengolf toegepast kan worden.) Op al die zenders is alleen Nederlandstalige muziek te horen uit Nederland, Vlaanderen en Zuid-Afrika.

De enige uitzondering die ik weet is Suzanne van VOF de Kunst, wat 25 jaar terug een enorme hit in Frankrijk was. Nederlandstalige muziek op een Duitse omroep is dan ook meer dan uniek.

In Nederland wordt wel eens geklaagd dat er naast Engelstalige, Engelstalige, Engelstalige en wat Nederlandstalige liedjes, vrijwel nooit iets aan bod komt in het Frans, Italiaans of Duits. Die mensen weten dus niet dat dat in Duitsland echt nog wel een graadje erger is. In Duitsland komt wel veel Engelstalige en wat Franstalige muziek aan bod, maar vrijwel niets in het Pools, Tejechies of Nederlands.

Vannacht was dat dus anders. Zal dit een trendbreuk zijn, die aangeeft dat EU-burgers meer interesse in elkaar krijgen?

Ik luisterde trouwens naar een zender die bij Braunschweig staat, dus in de achtertuin van Hette. Niet dat zij daar een leuke baan als presentatrice kan vinden. De studio’s staan namelijk in Kxc3xb6ln en dat is voor elke dag een flink stuk fietsen.

DLF vind ik een vreemde eend in de bijt. Het is meer dan de nationale ARD en veel minder dan de internationale wereldomroep Deutsche Welle. Ooit zonden ze ‘s avonds een halfuur per dag in het Nederlands uit, gericht op Nederland en Belgixc3xab. Dat was nog voor de Wende.

Een podcast of dergelijke wordt van deze nachtuitzending niet gemaakt. Hier is wel de ‘playlist‘ en ik heb er wat muziekfragmenten bijgezocht. Van Alex Roeka kon ik alleen De Rode Vod vinden. Als zwerffietser vind ik dat niet zo’n ramp. Het ZuidAfrikaanse liedje uit de uit uitzending vond ik ook niet, maar wel deze Jy Vir My van Stef Bos en Durgerdam Slaapt van Zijnstra.

Nov-04: 756 kHz is a post from X n x, X w l of X m r.