Vandaag trof ik deze hoop boeken in de bieb:
Mij leek het een een nieuw boekensorteersysteem, waarbij de boeken door nanotechnologie zelf naar de juiste plek verdwijnen.
O ja, en dat werkte nog niet, want alles bleef gewoon op dezelfde plek liggen. Het is trouwens een zeer beruchte plek. Enkele jaren heeft hier de lege tafel gestaan van Joost, onze voormalige stadsdichter. Daar had ik al eens over gelogd. De laatste maanden waren er op de woensdag mensen met hoofdtelefoons te vinden. Radio Noord-Holland nam er dan een uitzending op. Veel gepraat en hol gelach en totaal geen interactie met de overige biebbezoekers.
De Spaans-Italiaanse stamtafel gaf en geeft minstens zoveel geluid, maar dan (in mijn oren) een stuk amusanter. Ze doen me denken aan mafiosi die elkaar allemaal willen overtuigen. Meer interactie is ook bij de kinderen te vinden, die met moeder mee boeken ruilen. De ruime gladde vloer daagt hen uit tot veel gieren met glijpartijtjes. En daar tussenin zit een groep krantenlezers. Een deel daarvan komt regelmatig terug, zoals een circa 90-jarige dame die er de Times leest. Dus ook daar wordt wel eens gesproken.
Eigenlijk nix mis mee, moet kunnen in een stadsbieb anno-2009. Alleen die radio past(e) niet. Ze lezen er geen boeken of bladen, ruilen er geen boeken en spreken ook niet met de andere biebgangers. Nu die stapel er ligt denk ik dat leed geleden is. Daarbij schijnen we een verse stadsdichteres te hebben.
Zal die de bovenstaande boekenhoek opeisen, en heeft zij haar toekomstige plek maar eventjes duidelijk gemarkeerd?
