.. slaat niet zozeer op een bouwvakker of apparaat dat hier op de foto doende is om m’n oude school in elkaar te beuken. Nee, dat gebeuk deed me vooral denken aan een oude leraar en zijn verhaal over het losliggende dak.
Hoe die leraar werkelijk heette weet ik me niet eens meer te herinneren, wij noemden hem steevast ‘De Beuker’. Deze gedronge leerkracht (hij had veel weg van Andy Dalziel) stootte regelmatig met zijn volle vuist tegen een schouder van een leerling, om die op die manier even gedag te zeggen. Dat gebeuk zou hem nu bergen boze ouders en veel schorsingen opgeleverd hebben. Toen niet, want je was een slappeling (tegenwoordig watje) als je door zijn vriendelijk bedoelde gebeuk omrolde en je ook maar het idee zou hebben om dit aan een ouder te vertellen.
De puinhoop hierboven links op de foto is de echte reden voor mijn terugblik. De Beuker gaf in dat lage linkergedeelte praktijkles in scheikunde en natuurkunde. Een van zijn verhalen was dat het platte dak boven zijn lokaal los lag. Dan kon de druk van een eventuele explosie weg. “En dan moet je niet dom gaan zitten kijken naar het dak dat omhoog gaat. Dat dak komt een keertje terug en dan kan je maar beter wegwezen.” Na dat riedeltje zong ie dan nog even op het ritme van de ambulance-sirene: ‘Is-ie-dood? Is-ie-dood?’
Dus eindelijk ligt zijn dak in puin. Hebben we dat ook gehad. Of ie zelf het hoekje om is weet ik niet. De kans is groot, of hij loopt als 85-jarige ergens achter een rollator andere bejaarden te stangen.
Hij mocht onze klas met electronica-nerds niet zo, tenminste dat liet ie maar al te duidelijk blijken. Zelf denk ik dat het wel meeviel en ik heb hem een keer op een glimlach betrapt, die niet voor ons bedoeld was. Dat had te maken met de nooddouche boven de klasdeur. Bij iedere klas vertelde hij, dat ze het niet hoefden te proberen om hem met die douche nat te krijgen. Dat was nog nooit geluk en zou ook ons niet gaan lukken.
Wat maanden later in de pauze moest een klasgenoot toch eens kijken wat er met die douche te bedenken was. Wat bleek, de hevel waar de aan- en uit-touwtjes aanzaten was los. Ja, dan krijg je zo ‘n douche inderdaad niet aan de praat. Gelukkig had een andere leerling een tang bij zich en al snel kwam er flink water uit de douche. Dat piste op de vloer voor de deur en het hield niet meer op. Het dichtdraaien wilde niet meer lukken. De prullebak die ook in die hoek stond werd gebruikt om het water op te vangen. De pauze was voorbij en De Beuker zou weldra naar binnen komen. Dat werd opgelost door de hoofdkraan dicht te draaien. Die zat onder de wasbak net rechts van de deur.
Wij zaten weer netjes op onze plek. De Beuker loopt langs de wasbak en wil een bekertje water intappen. Dat lukte dus niet, die zat achter dezelfde hoofdkraan. Met een grote glimlach zakte hij door zijn knixc3xabn en mompelde nog wat van ‘ha ha we hebben de de grapjurkjes de hoofdkraan dichtgedraaid’. Hij draait die hoofdkraan open en stond toen opeens zwaar onder de douche. Onbedoeld hadden we iets geflikt wat andere klassen nooit gelukt was.
